Są takie dni, kiedy słowo „Ojczyzna” brzmi szczególnie mocno. Przywołuje obrazy z kart historii, przypomina o odwadze minionych pokoleń i skłania do zastanowienia się nad tym, co dziś znaczy być wolnym człowiekiem. Taką okazją była w naszej szkole akademia z okazji Narodowego Święta Niepodległości, przygotowana przez uczniów klas V–VI pod kierunkiem pań Angeliki Przerwy i Justyny Woźniak.
Historia ma wiele głosów. Czasem przemawia słowami wielkich przywódców, innym razem — pełnym tęsknoty listem dziecka do ojca walczącego o wolny kraj. Podczas naszej uroczystości przemówiła głosami uczniów, którzy przypomnieli o drodze Polaków do własnego, niepodległego państwa. Przywołanie przeszłości stało się spotkaniem pokoleń: tych, które o wolności marzyły, i tych, które mogą dziś w niej dorastać.
Przez 123 lata zaborów Polska żyła w ojczystej mowie, pielęgnowanych zwyczajach
i opowieściach przekazywanych dzieciom. Trwała dzięki ludziom, którzy mimo klęsk nie porzucali nadziei. W listopadzie 1918 roku ich pragnienia zaczęły stawać się rzeczywistością — odradzająca się Rzeczpospolita znów znalazła swoje miejsce na mapie Europy.
Przygotowując akademię, uczniowie klas V–VI włączyli się w pielęgnowanie pamięci o tych wydarzeniach. Ich zaangażowanie przypomniało, że szkolne obchody mają szczególny sens: pozwalają młodym ludziom odkrywać, co łączy ich z przeszłością i dlaczego wydarzenia sprzed ponad stu lat wciąż są dla nas ważne.
Serdecznie dziękujemy młodym wykonawcom, dzięki nim listopadowe święto zyskało
w naszej szkole osobisty wymiar — stało się chwilą wspólnej pamięci i namysłu nad tym, co otrzymaliśmy od poprzednich pokoleń i co sami przekażemy następnym.
